زمینه و اهداف: باید برای استفاده از امکانات مالی و انسانی در جهت رفع نیازهای بهداشتی درمانی منطقه، تأمین و توزیع متعادل امکانات میزان بیماردهی سرپایی و بستری تعیین گردد، لذا این تحقیق در جهت دستیابی به اطلاعات فوق برنامه ریزی گردید. روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی در منطقه شمال غرب تبریز با جمعیتی بالغ بر 230000 نفر انجام و 1017 خانوار با روش نمونه گیری تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه توسط پزشکان و پرسشنامه عمومی جمع آوری گردیده، با نرم افزار EPI 6 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: 16.4% افراد احساس کسالت کرده و 10% کل افراد مورد مطالعه (64.5% زن و 35.5% مرد) جهت درمان طبی اقدام نموده اند. در جمعیت مورد مطالعه میانگین مراجعه سالانه 2.6 بار به ازای هر نفر بوده است. بستری شدگان (61.3%) زن و (38.7%) مرد بوده و 57% افراد در بیمارستانهای خصوصی بستری شده اند. میزان بستری در یک سال 49 در هزار نفر و متوسط طول مدت بستری 4.3 روز بوده است. نتیجه گیری: در مقایسه با تحقیقات مشابه در سایر مناطق ایران و دیگر کشورها، در منطقه بررسی شده بار مراجعه پایین تر بوده و بستری به ازای هر هزار نفر نیز کمتر اتفاق افتاده است که بایستی دلایل آن مورد بررسی قرار گیرد.

در حال حاضر قسمت اعظم بودجه بهداشت و درمان کشور در حوزه بیماریهای غیر واگیر، در زمینه تشخیص و درمان بیماریهای قلب و عروق هزینه می گردد. هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه صندوقهای بیمه خدمات درمانی با هزینه بستری بیماران قلبی بود.این یک پژوهش توصیفی- مقطعی می باشد که در آن 9 بیمارستان شهر کرج که شامل 160پرونده بیمار قلبی تحت پوشش سازمان بیمه خدمات درمانی در شش ماهه دوم سال 1388 مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از یک چک لیست از پرونده بیماران استخراج گردید. در تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده گردید. نتایج بررسی نشان داد صندوق خویش فرما بیشترین میانگین هزینه (44111000 ریال) و صندوق سایر اقشار کمترین میانگین هزینه (12097000) را داشته است. همچنین در تمامی صندوق های بیمه به جز در صندوق بیمه سایر اقشار بیشترین هزینه مربوط به هزینه اقامت بوده است. با توجه به اینکه صندوق بیمه خویش فرما بیشترین میانگین هزینه بیماران قلبی را داشته است بنابراین لزوم فرهنگ سازی و نظارت بیشتر سازمان های بیمه گر بر موسسات طرف قرارداد، راهکار بسیار موثر دیگری در کنترل هزینه های بهداشتی درمانی و افزایش بهره وری خدمات ارائه شده به بیمه شدگان می باشد. آموزش بیمه شدگان و تمام افراد جامعه در خصوص پیشگیری و درمان بیماری در مراحل اولیه، می تواند در منطقی شدن هزینه های بستری موثر باشد.

مقدمه: میزان رضایتمندی بیماران با بیماری های مختلف متفاوت است. با توجه به این که کووید-19 بیماری جدیدی است که در طی چند سال گذشته در جهان و ایران شیوع پیدا کرده است، این تحقیق با هدف تعیین رضایت بیماران بستری در مرکز درمانی کرونا استان ایلام انجام شد. مواد و روش کار: این تحقیق یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که به صورت تمام شماری بر روی 200 بیمار بستری مبتلا به کووید-19 در مراکز کرونا استان ایلام از اول دی ماه سال 1399تا اول فروردین 1400 انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و علائم بیماری و نسخه فارسی پرسشنامه رضایت بیماران (PSI) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار 22-SPSS و با آزمون های آماری تی مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد میانگین نمره رضایت بیماران 34/0± 47/3 بود. در بررسی متغیرهای تحقیق بر حسب تحصیلات (02/0=P)، مدت بستری (025/0=P)، سابقه بستری بیمار (01/0=P) و علایم بیماری کووید 19 نظیر درد قفسه سینه (02/0=P) و اختلال در راه رفتن (001/0=P) ارتباط معنی داری با متغیر رضایتمندی بیمار مشاهده شد. بیشترین میزان رضایت بیمار در بعد آموزش به بیمار(56/0± 70/3) و کمترین میزان رضایت بیمار در بعد اعتماد (45/0± 33/3) بود. نتیجه گیری: رضایت بیمار از خدمات ارائه شده در بیمارستان، شاخص بسیار مهمی جهت ارزیابی کیفیت خدمات مراقبتی و درمانی محسوب می شود. به نظر می رسد سیستم خدمات بهداشتی و درمانی می تواند با ارتقاء کیفیت مراقبت های بیمارستانی بیماران مبتلا به کووید 19، رضایت بیماران را فراهم کند.

اهداف: توجه به جنبه های غیرپزشکی در مراقبت سلامت یا پاسخگویی بیانگر چگونگی تجربه بیمار از خدماتی است که در طول دوره مراقبت دریافت می کند. این موضوع بارها مورد تاکید سازمان بهداشت جهانی بوده است. این پژوهش با هدف ارزیابی وضعیت پاسخگویی از دیدگاه بیماران بستری در بیمارستان منتخب دانشگاه علوم پزشکی شهرستان سبزوار است.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی و مقطعی جامعه پژوهش شامل تمام بیماران بستری شده در مرکز آموزشی، درمانی و پژوهشی واسعی سبزوار در سال 1394 است. 189 بیمار به روش طبقه ای دومرحله ای و تصادفی ساده از این مرکز آموزشی، درمانی و پژوهشی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه استاندارد پاسخگویی بوده است. داده های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های آماری تی و آنوا با نسخه 16 نرم افزار SPSS در سطح معناداری 0.05 تحلیل شد.یافته ها: یافته ها نشان داد از بین مولفه های هشت گانه پاسخگویی، دسترسی به حمایت های اجتماعی در دوره بستری بیشترین نمره و استقلال بیمار کمترین نمره را به خود اختصاص داده است. بین دسترسی به حمایت های اجتماعی و جنسیت رابطه معنادار وجود داشت (P≤0.05). همچنین بین بخش بستری شده بیماران با دسترسی به حمایت های اجتماعی در دوره بستری و کیفیت امکانات رفاهی رابطه معنادارمشاهده شد (P≤0.05) از دیدگاه بیماران میانگین نمره کل پاسخگویی در بیمارستان مطالعه شده از حداکثر چهار نمره (0.60±2.43) به دست آمد که نمایانگر پاسخگویی در حد متوسط است.نتیجه گیری: توجه به جنبه های غیرپزشکی، ارائه خدمات مراقبت سلامت در بیمارستان باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد. نقاط قوت حاکی از آن است که بیمارستان قابلیت لازم برای بهبود مولفه های هشت گانه پاسخگویی را دارد. تلاش برای فرهنگ سازی و نهادینه کردن اصول پاسخگویی در بیمارستان های آموزشی، برگزاری دوره های آموزشی تئوری و عملی برای کارکنان و مدیران بیمارستان های آموزشی، اصلاح آگاهی و نگرش بیماران و کادر درمانی می تواند در بهبود پاسخگویی و توجه به جنبه های غیرپزشکی ارائه خدمات نقش داشته باشد.

مقدمه: بستری مجدد بیماران به معنای بازگشت بیمار به بیمارستان پس از ترخیص اولیه است که به عنوان یک شاخص کیفیت خدمات بیمارستانی شناخته می شود. افزایش نرخ بستری مجدد معمولاً نشان دهنده نقص در کیفیت مراقبت یا درمان ناقص است و می تواند منجر به افزایش هزینه ها و مشکلات اجتماعی و اقتصادی شود. این مطالعه با هدف ارزیابی تأثیر مداخلات مراقبتی در کاهش بستری مجدد بیماران در بیمارستان کودکان ابوذر اهواز انجام شده است.مواد و روش: این مطالعه توصیفی در بیمارستان ابوذر اهواز طی بازه زمانی فروردین 1400 تا مهر 1402 انجام شد. معیار ورود به مطالعه شامل ترخیص و بستری مجدد بود. مداخلات مراقبتی از مهر 1401 تا مهر 1402 در جهت کاهش بستری مجدد اعمال و داده ها از پرونده بیماران جمع آوری گردید.یافته ها: در سال های 1400 و 1401، نرخ بستری مجدد به ترتیب0.41% و0.42% بود و شایع ترین دلیل بستری مجدد، عود بیماری و ترخیص با رضایت شخصی بوده است. بیشترین بستری مجدد مربوط به بخش های نوزادان(25.3%) و جنرال(21.1%) بود. پس از اجرای مداخلات، کاهش قابل توجهی(33.33%) در بستری مجدد نیمه نخست1402 نسبت به سال های1400 و 1401 مشاهده شد. همچنین عفونت های بعد از عمل و موارد ترخیص با رضایت شخصی کاهش یافت.نتیجه گیری: شناخت عوامل بستری مجدد می تواند به بهبود کیفیت خدمات درمانی و کاهش هزینه ها کمک کند. نتایج نشان می دهد که مداخلات مراقبتی منظم می تواند به کاهش نرخ بستری مجدد در بیمارستان ها کمک کرده و کیفیت خدمات درمانی را ارتقاء دهد. پیشنهاد می شود مداخلات بهداشتی-درمانی به تفکیک گروه های سنی ارائه شود تا نتایج بهتری در کاهش بستری مجدد حاصل گردد.

زمینه و هدف: درک انتظارات و ادراکات بیمار یکی از الزامات برای بهبود کیفیت خدمات سلامت می باشد هدف مطالعه حاضر ارزیابی شکاف بین ادراکات وانتظارات بیماران بستری در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قزوین در پنج بعد کیفیت خدمات می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی - تحلیلی و از نوع مقطعی است که بر روی 298 بیمار بستری در 6 بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قزوین جهت ارزیابی کیفیت خدمات بر اساس ادراکات و انتظارات مشتری جهت شناسایی نقاط ضعف و قوت کیفیت خدمات انجام گرفت. جمع آوری داده ها بر اساس پرسشنامه اساندارد سروکوال بود که پایایی و روایی این پرسشنامه قبلا بوسیله مطالعات انجام شده در ایران و سایر کشورها تایید شده است. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد.نتایج: نتایج بیانگر آن بود که بین انتظارات و ادراکات بیماران در کلیه ابعاد کیفیت ارتباط معنی داری وجود دارد (pvalue<0.05). بعد اعتبار با نمره 2.36 و تضمین با نمره 2.24 دارای بیشترین شکاف و بعد پاسخگویی با نمره 1.98 دارای کمترین شکاف می باشد. همچنین مراکز A و D بیشترین شکاف کیفیت را دارند و مرکز C دارای کمترین شکاف می باشد.نتیجه گیری: شکاف های منفی (انتظارات بالاتر از ادراکات) در تمام ابعاد کیفیت نشان داد که ارتقای کیفیت در همه ابعاد لازم و ضروری می باشد. جهت کاهش دادن شکاف پنج بعد کیفیت و ارائه خدمات مطلوب به بیماران، پیشنهاد می شود که مدیران بیمارستان ها با برنامه ریزی و مدیریت بهینه خود توجه ویژه ای به نیازهای بیماران داشته باشند.

بالا رفتن امید به زندگی و افزایش جمعیت سالمند علیرغم بازتاب رضایت بخش خود، مسایل و مشکلاتی را در سالهای پایانی عمر، بویژه در رابطه با سلامت و بیماری به همراه دارد. بیماریهای مزمن به لحاظ افزایش هزینه های درمان و نیاز به مراقبتهای طولانی از آن جمله اند.در بحث های مربوط به اپیدمیولوژیک ترنزیشن بطور کلی به جایگزینی بیماریهای مزمن با بیماریهای عفونی اشاده می شود، اما مصادیق آن به تفضیل مورد بحث و گفتگو قرار نمی گیرد. تحلیل دقیقتر این موضوع که کدام بیماری مزمن با کدام ویژگیهای جمعیتی، اقتصادی - اجتماعی و خدماتی اولویت را در سلسه مراتب تولید و مصرف خدمات به خود اختصاص می دهد نیازمند مطالعات موردی است تا نشانه ها و الگوهای ترنزیشن را در هر جامعه ای بطور برجسته ای بتوان معرفی نمود، این مطالعه تا حد بسیار ناظر به این موضوع است. مطالعه حاضر در دو بیمارستان شهرستان دامغان طراحی و اجرا شده است و طی آن پرونده کلیه سالمندان بیمار (بالای 60 سال) بستری تحت پوشش بیمه خدمات درمانی در جستجوی یافتن الگوهای مسلط بیماری و هزینه های درمان مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند.عمده ترین دلیل بستری، ابتلا به بیماریهای دستگاه گردش خون و بیشترین جراحی انجام شده، در رابطه با جراحی کاتاراکت گزارش شده است. بیماریهای اعصاب و روان بالاترین میانگین هر بار بستری را به خود اختصاص داده است.